اتاقی ازان خود
درباره سایت
آخرین مطالب
- درآمدی بر برداران کارامازوف فئودرو داستایوسکی از چیستی متن تا چرایی و
- حافظهی جمعی؛ ماهنامهی تجربه
- درآمدی بر نمایشنامهی مدهآ و کارکرد انتقام
- افشای جزئیات درآمدی بر برداران کارامازوف فئودرو داستایوسکی از چیستی متن تا چرایی و ایدههای اجرایی آن در تئاتر
- افشای جزئیات حافظهی جمعی؛ماهنامهی تجربه
- ماجرای درآمدی بر نمایشنامهی مدهآ و کارکرد انتقام
- درآمدی بر برداران کارامازوف فئودرو داستایوسکی از چیستی متن تا چرایی و ایدههای اجرایی آن در تئاتر
- حافظهی جمعی؛ماهنامهی تجربه
- نقدی بر نمایش�سلف پرنره� به کارگردانی مرتضی میرمنتظری
- نقدی بر نمایش «صداهایی ورای تاریکی»
امکانات وب
توازن ناموزون!
سمیرامیس بابایی
مجله دنیای تصویر
ذی ماه شماره 270
یک خبرنگار زن موفق به ملاقات با یک قاتل زنجیره ای شده که بیست و پنج زن را کشته است یا به نقل قول از خلاصه ای که برای نمایش در نظر گرفته شده است «تریسی کندی تنها خبرنگار زنی که موفق به مصاحبه با آرنولد کرامبک قاتل زنجیره ای شده و ...»
صحنه دارای یک میز فلزی عریض است و زن و مرد در دو سر میز رو در روی یگدیگر نشسته اند و از میان حایل شیشه ای اتاق ملاقات با یکدیگر صحبت میکنند. باغبان مرگ قرار است یک نمایش مباحثه ای و بعضا مجادله ای باشد میان قاتلی روان پریش و یک زن فمنیست مسلک که سعی دارد در دنیای مردانه خودش را بالا بکشد. از
حماسه اعتدال و امید
سمیرامیس بابایی
مجله دنیای تصویر
ذی ماه شماره 270
حادثه در ویشی نمایشنامه بی نظیری است از نویسنده چپ گرای آمریکایی آرتور میلر که منیژه محامدی آن را ترجمه و کارگردانی کرده است. زمان نمایش در سال 1942 هنگام جنگ جهانی دوم و ظهور هولوکاست است. ویشی(واقع در فرانسه) یک منطقه آزاد است که بصورت کامل به اشغال آلمان ها در نیامده . مکان نمایش اتاقی است شبیه به انبار یا کارگاه که تعدادی مرد بر روی نیمکت هایش نشسته اند. آن ها نمی دانند که به چه دلیل جلب شده و به آنجا آورده شده اند . اکثر آنها هم سعی در پنهان کردن یهودی بودن خود دارند.
هولوکاست در این نمایشنامه یک استعا
مجله دنیای تصویر
شماره اسفند 272
سمیرامیس بابایی
Ssamiramis@gmail.com
سی و پنجمین جشنواره تئاتر فجر در فضایی آغاز شد که انسجام ، نظم و بکار گیری افرادی حرفه ای تر و تئاتری تر در برگزاری جشنواره باعث ایجاد امیدواری هایی گشت. اما سطح کیفی پایین نمایش ها نتوانست این کورسوی امید را وسیع تر بکند و ما همچنان شاهد خرواری از کارهای جدیدِ به لحاظ محتوایی و اجرایی ضعیف بودیم .از طرفی تکیه بر کارهای « مرور آثاری» که در طول سال حساب خود را پس داده اند و اجراهای عموم خود را گرفته اند رویکردی است که در جشنواره دو سال اخیر بیشتر به آن تکیه می شود تا ریسک پذیری کیفی را پایین بیاورد. اگر قرار باشد سرمای
سمیرامیس بابایی
مجله دنیای تصویر
شماره 272 اسفند ماه 95
یکی از بهترین و تحسین برانگیزترین نمایش های جشنواره امسال نمایش کارگاهی «تنها راه ممکن است»
این نمایش اثریست که بیشتر بازیگرهایش متشکل ار هنرجویان تازه نفس رشته تئاتر هستند .نسلی جدید که اعتقاد و ایمان به تئاتر در چشم های پر امیدشان موج می زند. گروهی که صحنه را گرامی میدارند و هنوز به رنگ زمانه درنیامده، آرمان گرا و پر از تخیل و تصور هستند و با امید و ایمان بر صحنه قدم بر میدارند . همین اتمسفر، روح اثر را تحت تاثیری تکان دهنده از خود قرار داده است که با هدایت و کارگردانی یعقوبی نمایشِ بی ادعا و بزرگی را در تماشاخانه کوچک باران به مخ
به آن قاب خوشایند عادت کرده بودیم
سمیرا میس بابایی
مجله دنیای تصویر
شماره 273
ویژه نامه علی معلم
برای من علی معلم یکی از بزرگوارترین و محترم ترین فرهیختگان مملکت به شمار می آید. فردی که هر زمان پای حرف هایش می نشستی چیزی یاد میگرفتی. از انتخاب کلمات اش بگیر تا ردیف کردن جملات و شیوه بیان و رک گویی هایش. نظراتش شنیدنی بود؛ علی معلم همیشه شنیدنی بود، چه زمان کودکی که چشمی به عالم هنر و سینما و نقد باز نکرده بودم و شخصیت کاریزماتیکش مرا پای تلویزیون مینشاند ،چه وقتی که نوجوان تر شدم و می دیدم که او چطور همیشه یک سر و گردن از دیگران )آن همیشه دیگران) بالاتر است و حرف هایش عیار دا
چگونه یک آگهی تبلیغاتی بسازیم
ماهنامه خط خطیسمیرا میس بابایی
ساختن یه آگهی موفق می تونه برای شما کار بسیار آسونی باشه. توصیه من الگوبرداری از تبلیغات داخلیه چون همون طور که می دونید زنان در غرب ابزار هستند و هه هه غرب هم که در حال فروپاشیه و اگه بلد بود خودش رو نجات می داد( لبخند عاقل اندر سفیه) خوشبختانه تو این بازار رقابتی بانوان ما تونسته اند بازار رو قبضه کنن ،از اسکاچ و مایع ظرفشویی و وایتکس و شوینده بگیر تا کلیه وسایل و پخت و پز و رفت و روب و شست و شوی مال ماست. می مونه چندتا کرسی تبلیغاتی جزیی، مثل ماشین و بورس و سرمایه گذاری و مدیریت که حالا باشه بدیم بهشون نگن برابری نیست. در این زم
وقتی هدایت کوچک بود!
سمیرامیس بابایی
مجله دنیای تصویر شماره 257
نویسنده و کارگردان:محمد على سجادى
بازیگران: مسعود کرامتى، رحیم نوروزى، نازنین کریمى، الهام نامى
تماشاخانه ایرانشهر؛سالن استاد سمندریان
تیر ماه 1396
نقاش و استاد معروفی ملقب به بوف، ناتوان از راه رفتن، در گیر و دارهای ذهنی همیشگی اش با کتاب بوف کور روزگار میگذراند . این در حالی است که الِمان های بسیاری از کتاب با واقعیت روزمره اش هم پوشان است. نمایش«بوف نه چندان کور» یک نمایش دو وجهی با رویکردهای آموزشی و داستانی است!در وجه آموزشی شاهد اطلاعات کپسولی در مورد صادق هدایت هستیم . اینکه مثلا نیلوفر آبی نماد چیست و پی
وای به روزی که بگندد نمک
سمیرامیس بابایی
مجله دنیای تصویر شماره 257
نویسنده و کارگردان: محمد حاتمی
بازیگران سوسن پرور، یزدان جیریایی، مهران رنج بر، بهنام شرفی، سمیرا کریمی، محمد نادری، محمد حاتمی
تماشاخانه ایرانشهر،سالن استاد ناظر زاده کرمانی
تیر ماه
سمیرا بابایی
در طی سال ها، بسیاری از نویسندگان و کارگردان های بزرگ سراسر جهان در مورد ضرورت وجود تئاتر در بالا بردن سطح فرهنگی و فکری کشور و این سوال که «چرا به تئاتر می پردازم» مقاله ها نوشته اند. یکی از بهترین مقاله ها در این باره نیز به زعم نگارنده متعلق است به نویسنده چپ گرای فرانسوی آلبرکامو.مقاله ای که شاید الهام بخش بسیاری افر
روزگار سپری شده مردم سالخورده
سمیرامیس بابایی
مجله دنیای تصویر شماره 257
نویسنده: ژان کلود کری یر
مترجم: اصغر نوری
کارگردان: محمد رضا خاکی
بازیگران: مسعود دلخواه، کورش سلیمانی
تماشاخانه ایرانشهر، سالن استاد سمندریان
تیرماه
نمایشنامه دو پرسوناژه ژان کلود کی یر تماما در اتاق بازجویی کمسیر پلیسی اتفاق می افتد. یک خبرچین پانزده سال است بر طبق روال عادی کار خود را که همان لو دادن دیگران است انجام می دهد . اما کمیسری تازه بر سر کار آمده وی را به علت نامه های زیادی که در مورد تخلفاتش مشاهده کرده ، برای پاره ای توضیحات احضار کرده است. روال عادی نمایشی طنز است که آدم ها را برای خنداندن به
خال مه¬رویان سیاه و فلفل هندی سیاه
ماهنامه خط خطیسمیرامیس بابایی
فهمیدن بعضی چیزا مثل دونستن دَر رو های اتوبان همت از واجبات زندگیه.یکی همین تشخیص دادن تفاوت ِ داستان و واقعیت. مثلا تو فیلم ها وقتی یکی میره جایی و یه مسوولی بد رفتار کنه جمله « کاری می کنم شغلت رو از دست بدی!» قضیه رو حل می کنه، کارت راه میافته و طرفم نادم پشیمون و توبه کن. ولی فرقش با واقعیت اینه که شما میری اداره دولتی و باهات بد برخورد می کنن و جمله طلایی رو می گی، اونم در جوابت میگه«کریم آقا زنگ بزن حراست این یارو رو بندازه بیرون!». یا وقتی میری بیمارستان، توقع داری نوشته باشن«دردمند گرامی، هدف ما جلب رضایت شماست.» ولی عوضش